Software ontwikkelen kost geld voordat het iets oplevert. Maandenlang bouwen, testen, weggooien wat niet werkt, en pas daarna komt er een werkend product uit. Wat veel softwarebedrijven niet doorhebben: een flink deel van die ontwikkelkosten verdien je terug via subsidies en fiscale regelingen. Niet als je een standaard webshop in elkaar zet, wel als je iets bouwt waarvan je vooraf niet zeker weet of het technisch gaat lukken.
Daar zit meteen de kern. De Nederlandse regelingen draaien niet om de vraag of iets nieuw is voor jou, maar of het technisch vernieuwend is. Dat onderscheid bepaalt waar je recht op hebt. Hieronder de regelingen die er voor softwareontwikkeling echt toe doen.
InnoVein helpt bedrijven om het maximale uit de beschikbare duurzaamheidssubsidies te halen. Op no-win-no-pay basis: je betaalt alleen als we iets voor je ophalen.
Veel ondernemers gaan ervan uit dat software niet meetelt voor R&D-subsidies. Logisch, want je bouwt geen fysiek prototype en je hebt geen lab vol meetapparatuur. Toch is software een van de grootste posten binnen de WBSO. De Rijksdienst voor Ondernemend Nederland erkent softwareontwikkeling gewoon als speur- en ontwikkelingswerk, zolang je een technisch probleem oplost waar nog geen kant-en-klare oplossing voor bestaat.
Het verschil zit in de aard van het werk. Een bestaand framework implementeren, een API koppelen of een template aanpassen telt niet mee. Een nieuw algoritme bedenken, een architectuur ontwerpen die er nog niet is of een prestatieprobleem kraken dat niemand eerder zo heeft aangepakt, dat is precies waar deze regelingen voor bedoeld zijn.
En de timing luistert nauw. De meeste regelingen kun je niet met terugwerkende kracht aanvragen. Begin je vandaag met bouwen en vraag je over een half jaar subsidie aan, dan ben je die eerste maanden gewoon kwijt. Dus: eerst aanvragen, dan ontwikkelen.
WBSO (Wet Bevordering Speur- en Ontwikkelingswerk)
De WBSO is voor de meeste softwarebedrijven het startpunt. Je krijgt een korting op de loonheffing voor de uren die je team aan ontwikkeling besteedt, plus een deel van de overige ontwikkelkosten. Geen ingewikkelde projectaanvraag met cofinanciering, gewoon een vermindering die je via je loonaangifte verrekend.
Wat de WBSO zo bruikbaar maakt voor software: je vraagt aan op basis van geschatte ontwikkeluren, je mag meerdere keren per jaar indienen en ook kleine teams komen in aanmerking.
Twijfel je of een softwareconcept technisch en commercieel haalbaar is voordat je er fors in investeert? Het MIT-haalbaarheidsproject vergoedt in de regel 35 procent van de kosten van zo’n vooronderzoek, tot maximaal 20.000 euro. Denk aan een technische verkenning, een marktanalyse of een eerste proof of concept.
De regeling wordt regionaal uitgevoerd, met een landelijk aanvraagmoment in het voorjaar. Het budget is vaak binnen enkele uren op, dus klaarstaan loont. Voor mkb-softwarebedrijven die een nieuw idee willen aftasten is dit een toegankelijke eerste stap.
Ontwikkel je software samen met een ander bedrijf, bijvoorbeeld een AI-toepassing of een dataplatform? Dan is het MIT R&D-samenwerkingsproject interessant. Twee of meer mkb’ers werken samen aan een vernieuwend product en de subsidie dekt doorgaans 35 procent van de gezamenlijke kosten. Projecten lopen van zo’n 50.000 tot 350.000 euro.
Voor AI- en datagedreven software is dit vaak de regeling met de meeste slagkracht, simpelweg omdat dat soort trajecten kostbaar zijn en zich goed lenen voor samenwerking.
Verdien je geld met software die uit een WBSO-traject is voortgekomen? Dan betaal je over die winst geen 25,8 procent vennootschapsbelasting, maar een effectief tarief van 9 procent. Voor een groeiend SaaS-bedrijf of een softwarehuis met een eigen product loopt dat verschil flink op.
De Innovatiebox is de logische tweede stap na de WBSO, want een WBSO-verklaring is meestal de toegangspoort. Hoe meer van je omzet uit zelfontwikkelde software komt, hoe interessanter de regeling wordt. Het vraagt wel een zorgvuldige toerekening van je winst aan de innovatie, en daar wil de Belastingdienst onderbouwing voor zien.
De grootste denkfout is kiezen voor een enkele regeling. De kracht zit in de combinatie. Een typisch traject voor een softwarebedrijf ziet er zo uit: je toetst een nieuw concept met een MIT-haalbaarheidsproject, je gebruikt de WBSO voor de ontwikkeluren, en zodra je product omzet draait schuif je de winst onder de Innovatiebox.
Die regelingen bijten elkaar niet, ze versterken elkaar. Er zijn wel spelregels over welke kosten je waar mag opvoeren, want dezelfde euro twee keer subsidiëren mag niet. Daar gaat in de praktijk veel mis. Goed in kaart brengen wat waar thuishoort scheelt je geld en gedoe achteraf.
Subsidies voor software zijn geen invuloefening. Je techniek moet je vertalen naar de taal van de regeling, je uren moeten kloppen en je timing moet zitten. Wij doen dat dagelijks. We brengen eerst in kaart welke regelingen bij jouw ontwikkeltraject passen, schrijven de aanvragen die de instanties willen zien, en zorgen dat je administratie een eventuele controle doorstaat.
Jij houdt je hoofd bij het bouwen, wij regelen de papierwinkel. En je verspilt geen tijd aan regelingen waar je toch niet voor in aanmerking komt, want dat filteren we er vooraf uit. Meer weten over onze aanpak? Bekijk ons subsidieadvies.
Niet alles draait om de techniek. Ontwikkelt je team zich richting nieuwe vaardigheden, of wil je je software internationaal vermarkten? Dan zijn deze regelingen het bekijken waard:
Bekijk ook het volledige overzicht van innovatiesubsidies en de pagina over subsidies voor productontwikkeling als je naast software ook fysieke producten ontwikkelt.
Benieuwd welke regelingen bij jouw softwaretraject passen en wat ze concreet opleveren? Vraag een gratis subsidiescan aan. We kijken mee, rekenen het voor je door en zeggen eerlijk waar de kansen liggen. Geen verplichtingen, wel duidelijkheid.
Onze experts helpen je graag verder.
